Doğan Çocuk Göğe Bakan Çocuk

Doğan Çocuk Göğe Bakan Çocuk

Bir çocuk vardı.
Gözlerini gökyüzüne dikerdi.
Bulutları izler, kuşları dinler, denizlere bakardı.
Kitapların arasında kaybolur, sayılarla oynardı.
Bazen gülleri koklar, bazen toprağa basar,
Bazen de geceye bakıp
Yıldızları saymaya çalışırdı.
Hep merak etti.
Hep sordu.
Hep hayal kurdu.
Bu çocuk büyüdü.
Ama içindeki çocuk hiç kaybolmadı.
İşte bu kitap, o çocuğun hikâyesi.
Onu merak edenler için,
Onu yeniden tanımak isteyenler için,
En çok da
Onun gibi göğe bakan çocuklar için...